Fandom

Lingua Romanica Commun Unificata

La Rosa Nigra

252pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share

LA ROSA NIGRAEdit

In un parvo village in una certa parte de iste grande et vasto mundo vivevan duo juvenes qui se amavan.

Ambes eran multo pauperes, ma omnes les alteres in su village anque lo eran, et ista condition non les molestava.

La natura anque habeva dotato a la puera de una grande beltate, et le puero possedeva un dono multo special.

Con sus manos ille poteva cultivar flores las plus bellas, arbores las plus prolificas, et jardines los plus luxuriantes.

Tosto illes se maritaveron et se installaveron in una parva casa al bordo del village. Le puero laborava desde le matino usque al crepusculo. Mesmo assi, quando ille retornava a su casa, ille sempre geniculava in su jardin pro plantar flores las plus bellas.

Le matino, ante partir pro su travalio, ille vadevit novamente a su jardin pro curtar las flores las plus incantatrices pro su juvene sponsa. Durante un certo periodo de tempore, isto placeva a illa.

Multas personas sovente se detenevan ante su casetta pulchra pro admirar las flores magnificas de su jardin.

Quando la femina reguardava trans las cortinas de su casa, illa videva lores expressiones de admiration et era incantata.

Con le tempore illa devenivit fatigata de la admiration de les pauperes habitantes del village. Illa anque habeva audito parlar de la parva citate vicina, de sus grandes magazines, de sus botecas et de la animation excitante del mercato.

Le proxime matino, quando su marito entravit con una brachiata de flores frescas illa las pulsavit al latere iratamente.

"Io soi fatigata de iste village," dicevit illa. "Io soi fatigata de tus flores. "Vadeamos a trovar una casa in la citate!" Tristemente, le homine ponevit las flores a un latere et vadevit a la citate pro cercar una casa. Il non era facile trovar un bon loco perque la major parte de las casas parvas et grises eran proximas inter se in rangos longos sin quasi ullo spatio pro flores aut arbustos. Finalmente ille trovavit in la peripheria de la citate una casa circumferita per un parvo jardin et la compravit. Ille geniculavit immediatamente pro plantar unos arbustos et sepes plenos de color. Postea ille retornavit al village pro cercar su sponsa et portar la a su novo focar.

Quando illes arrivaveron a lor nova casa, le jardin integro floresceva radiantemente. La gente qui passava per illac se deteneva in admiration perque un tal spectaculo de beltate era rarissimo.

Post pauco tempore le homine era occupatissimo. Omnes venivan a ille pro consilios. Una persona habeva una terrassa que ille voleva plenar de flores. Una altera persona habeva una parva corte que ille voleva converter in un jardin. Con su tocco magico, le juvene homine tosto faceva florescer las casas grises. Et, in medio de la placia de la citate, ille plantavit un querco in la umbra del qual les residentes de la citate potevan seder se et conversar.

Su femina, intertanto, vadeva a los magazines pro comprar cappellos et habitos novos. Retornando a casa, illa sempre trovava gruppos de flores frescas perque su marito apportava diariamente a illa un bouquet novo. Durante un periodo de tempore, isto la satisfaceva. Ma unos dies postea illa videt photographias de la grande capital de su pais in la qual viveva le rege et sus ministros. Illa videt unas imagines de las receptiones sumptuosas regales, con damas vestitas de gala, coperitas de joieles splendidos.

Quando su sponso entrat ille die con una brachiata de flores frescas, illa las pulsat a latere iratamente.

"Io soi fatigata de la vita de ista parva citate," illa diceva. Io soi fatigata de tus flores. Trovemos una casa in la capital, ubi vive le rege!" In iste momento, su marito devenit multo triste. Ille amava ista parva citate que ille mesmo habeva salvato de su eterna condition gris. Ille anque amava la gente. Ma ille voleva satisfacer omnes los desiros de su femina perque ille la amava immensamente.

Le proximo die, ille viagiat a la grande urbe, con omnes sus edificios excellentes, con omne su luxo et excitamento, ma anque con omne su ruito et pulvere. Tosto ille trovat un palatio magnifico, cujas amplias gradas de marmore blanco conducevan de la terrassa al parco adjacente. Immediatamente ille comenciat a travaliar.

Unos dies fueron necessarios ante que florescesse lo que ille habeva plantato.

Quando los jardineros del parco videron le homine geniculato sur le parterre de las flores, illes comenciaron a rider perque in la grande urbe los gentilhomines non se geniculavan sur tales cosas. Ma post unos dies, quando le parco se plenat de flores, los jardineros comprenderon que le novo jardinero era un mago de las flores. Illes non plus ridevan ma essaiavan discoperir como ille habeva creato omne iste splendor.

Su femina ora era felice. Illa comprava unos vestimentos carissimos et tosto assisteva a las receptiones del rege. Admirata a causa de su beltate, illa recipeva invitationes ex omnes partes de la urbe.

Retornando una vice a casa, illa trovat gruppos de flores bellissimas, creatas pro illa per su marito.

Ista vita de luxo et conforto la satisfaceva durante multo tempore. Ma un matino, quando illa se reguardava in le speculo, la femina del jardinero videva que illa habeva comenciato inveterar. Con un pauco de cosmeticos, illa poteva celar sus rugas, ma illa timeva que ante multo tempore alteres viderean que su beltate gradualmente disappareva.

Illa resolvet evitar isto.

Illa alora memorava haber audito parlar de una insula ubi le tempore pareva cessar et ubi le sol brillava cata die. In ille momento, illa dicet a su marito: "Io soi fatigata de viver hic in la capital con su gente vacua et stylo de vita superficial. Io soi fatigata del parco. Io soi fatigata de tus flores. Trovemos una casa in la insula, ubi le sol brilla cata die et los litores de arena blanca se extenden usque le mar blau! Le homine era multo discoragiato post audir istas parolas, ma le matino sequente ille partiva in cerca de una insula pro placer a illa.

Durante que la barca glissava sur las undas, ille pensava a omnes los jardines que ille habeva creato pro dar gaudio a su femina. Ma ora ille sapeva que illos non significavan ullo a illa. Saper isto provocava in ille una grande disillusion. Plus ille navigava sur las undas, plus ille era triste usque le puncto de dolor.

Finalmente ille disimbarcava sur una insula. Una villa multo attractiva stava sur su costa. Le jardin descendeva in bellas terrassas usque la arenosa costa blanca et le mar blau que lo toccava. Le homine geniculava immediatamente pro plantar sus flores, ma ille era pleno de infelicitate usque las ungulas de sus manos, et sus pensatas remanevan obscuras. Quando finalmente ille habuit finito su labor de plantar, ille retornat pro cercar su femina.

Le jardinero debeva navigar con su femina plures dies ante arrivar a la insula. Finalmente illes perciperon la plagia et la villa reflectendo un blanco radiante. Ma quando illes attingevan le jardin, la femina notat que illo era pleno de rosas nigras.

"Perque non plantasti tu flores brillantes?" demandat illa. Il pareva esser la prima vice que illa notava su travalio. "Porta me alicunas flores vivas!" Ma ille solamente altiat las spatulas impotentemente et la reguardat con una immensa tristitia. Ille sapeva que illa habeva destruito omne le gaudio in ille.

Su femina, non comprendendo la tristitia sur su facie, dicet, "Si tu non potes facer isto tu mesmo, apporta me un jardinero, et tu potes retornar a tu village de paisanos!" In responsa su marito se tornat sin pronunciar una parola et vadet verso la plagia. Ille se imbarcat et quitat la insula, viagiando sur le mar.

La femina remaneva sur la insula, ubi las stranias flores nigras crescevan in omnes partes. Nulle jardinero unquam poteva controlar lor crescimento, et tosto las vitas de las rosas comenciavan a formar un boscage denso que imprisionat la femina in la insula.

Le homine retornat al village de su juventute. Ille se installat in la casa parva al bordo del village, et quasi si tosto que ille geniculat in su jardin las flores bellas que ille habeva plantato illac in los annos anteriores comenciaron a crescer de novo.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.